شوريدند ؟ گرفتيم كه او - درودهاى خدا بر وى - كشندگان عثمان را پناه داده و آئينهاى كيفرى را به انجام نرسانده بود - كه از اين سخن به خدا پناه مىبريم - ولى آنان چرا اين حديثهائى را به كار نبستند كه - در ديدهء تودهء بيچاره - آئيننامه هائى روشن و نمايانندهء كيش خدا است ؟ من نمىدانم . گفتار تفتازانى تفتازانى در « شرح المقاصد روشنگرى خواسته‌ها » ج 2 ص 71 مىنويسد : نيازى نيست به اين كه امام از ميان هاشميان برخيزد يا دامن وى از همهء گناهان پيراسته بوده از زير دستانش برتر باشد . و در ص 272 مىنويسد : اگر امام بميرد و كسى كه ويژگىهاى امامت را دارد بر سر كار بيايد روا است هر چند پيشتر او را به جانشينى نگمارده و مردم نيز دست فرمانبرى به وى نداده باشند و او با زور بر مردم چيره شود كه باز هم بايد او را جانشين پيامبر بشناسند كه با روشنترين برداشتها اگر هم تبهكار يا نادان بود باز دستور همين است مگر اين كه هر جا فرمانى ناروا داد انجام نمىدهيم ولى در جائى كه دستور امام با داورى آئين ناسازگار نبود بايستى فرمان او را پذيرفت چه دادگر باشد چه ستم پيشه . گفتار قاضى ايجى ( 1 ) در « مواقف ايستگاه‌ها » مىنويسد : توده بر آنند كه شايستگان به امامت براى برخاستن به كارهاى كيش ما - در زمينهء شالوده‌هاى آن و هم در آنچه وابسته به شاخه‌هاى آن است - بايد انديشهء خود را به كار كشند و آنچه را بر ايشان بايسته است دريابند ، خود داراى برداشت باشند تا به كارهاى كشور پردازند ، دلاور باشند تا با نيروى خود از مرزها پاسدارى كنند و برخى گفته‌اند نيازى به اين ويژگىها نيست زيرا يافت نمىشود پس بايسته شمردن آنها بيهوده

--> ( 1 ) ن - قاضى عبد الرحمن ايجى در گذشته به سال 756 و پيشواى شافعيان